Zdrowie na talerzu
Zdrowe jedzenie oraz zdrowa dieta

Morfina.

Posted in Uncategorized  by admin
February 24th, 2018

Morfina zaczyna się stawać koniecznym składnikiem ustroju. W wielu przypadkach już wkrótce dochodzą chorzy do nieprawdopodobnie wysokich dawek, osiągających w ciężkich stanach 1 do 3 g dziennie. Przewlekłe nadużywanie morfiny może w ciągu długiego czasu, nawet w ciągu lat, nie dawać poważniejszych następstw. Sprawność intelektualna może długi czas w ogóle nie wykazywać obniżenia. Otępienie pojawia się dopiero po wielu latach i tylko w najcięższych przypadkach. Natomiast na pierwszym planie występują zaburzenia charakterologiczne: osłabienie woli, rozleniwienie, zanik obowiązkowości i uczciwości, spłycenie dążeń życiowych, zwężenie zainteresowań, które ześrodkowują się na pogoni za morfiną. Zdolność do pracy obniża się wskutek ciągłego roztargnienia i rozdrażnienia wywołanego brakiem morfiny albo przeciwnie, wskutek euforycznego rozmarzenia spowodowanego zaspokojeniem głodu morfinowego. Zawodowe, życiowe, społeczne i rodzinne zainteresowania zatracają się bez śladu. Gdy chodzi o zdobycie morfiny, wszelkie hamulce rozumowe i etyczne milkną. Fałszowanie recept, kradzieże, oszustwa, nadużycia – wszelkie środki są dobre, byleby zaspokoić nałóg. Z początku morfinista kryje się jeszcze ze swoim nałogiem i w tym celu oszukuje rodzinę i przełożonych, prowadząc podwójne życie. Później w to miejsce przychodzi bezwstyd i cynizm. Nędza, w którą morfinista wtrąca rodzinę, nie wzrusza go. Samolubstwo chorego góruje nad wszelkimi ludzkimi względami. Tylko rzadko zdarza się, że początkujący morfinista zdobędzie się w porę na wysiłek woli potrzebny do poddania się dobrowolnie leczeniu odwykowemu. Większość z nich trzeba przymusić do leczenia w okresie, gdy nałóg znany jest już władzom przełożonym lub karnym, lub gdy morfinista stoczył się już na dno upodlenia lub nędzy. Zdarza się też przebieg analogiczny do dipsomanii, polegający na okresowym nasilaniu się lub podejmowaniu nałogu i na samorzutnym zmniejszaniu dawek lub zrywaniu z nałogiem. Czasem zjawiska te można wytłumaczyć wysiłkiem woli morfinisty, który zachował jeszcze krytycyzm i instynkt samozachowawczy. W niektórych przypadkach przyjąć trzeba jednak współistnienie podłoża cyklofrenicznego lub padaczkowego, analogicznie do opilstwa okresowego. Tylko wyjątkowo spotkać można morfinistów, którzy w ciągu lat potrafią się utrzymać przy umiarkowanych dawkach i nie podwyższać ich ponad pewną miarę. Wielu morfinistów kończy samobójstwem, i to często za pomocą morfiny. Inni doprowadzają się do charłactwa i giną, zazwyczaj z powodu przypadkowych powikłań. [podobne: wysiłkowe nietrzymanie moczu, leczenie częstomocz, częstomocz przyczyny ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: częstomocz przyczyny leczenie częstomocz wysiłkowe nietrzymanie moczu